Okulistyka weterynaryjna

Jest to szybka i bezbolesna metoda diagnostyczna stosowana w weterynarii zwierząt domowych (głównie psów i kotów). Polega na podaniu barwnika fluoresceinowego do oka w celu oceny ciągłości rogówki oraz drożności kanalików łzowych. Badanie pozwala wykryć m.in. owrzodzenia, uszkodzenia nabłonka rogówki oraz obecność ciał obcych i jest rutynowo wykorzystywane w diagnostyce chorób oczu.

Służy głównie do rozpoznawania zespołu suchego oka u psów i kotów. Badanie mierzy ilość łez wytwarzanych przez gruczoły łzowe w określonym czasie, co pozwala ocenić, czy nawilżenie oka jest prawidłowe.

To badanie diagnostyczne służące do oceny ciśnienia wewnątrzgałkowego u zwierząt domowych. Wykorzystywane jest głównie w rozpoznawaniu jaskry oraz zapalenia błony naczyniowej oka. Badanie jest szybkie i mało inwazyjne, wykonywane przy użyciu tonometru.

To nieinwazyjna metoda oceny struktur tylnego odcinka oka. Dotyczy to siatkówki, tarczy nerwu wzrokowego oraz naczyń krwionośnych. Umożliwia wykrycie m.in. zmian zwyrodnieniowych, zapalnych, krwotoków oraz objawów chorób ogólnoustrojowych.

Opiera się na badaniu klinicznym oka oraz testach okulistycznych. Kluczowe znaczenie ma test fluoresceinowy, który uwidacznia ubytki nabłonka rogówki. Uzupełniająco wykonuje się również ocenę powiek i spojówek, test Schirmera, pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego oraz, w razie potrzeby, badania mikrobiologiczne. Diagnostyka pozwala określić głębokość, rozległość i przyczynę wrzodu, co jest niezbędne do wdrożenia właściwego leczenia.

Polega na ocenie przejrzystości soczewki oraz struktur oka w badaniu okulistycznym.

Polega na ocenie budowy, ustawienia i funkcji powiek oraz ich wpływu na powierzchnię oka. W diagnostyce wykorzystuje się badanie kliniczne, test fluoresceinowy, ocenę rzęs i brzegu powieki. W przypadku zmian nowotworowych lub zapalnych stosuję się również badania dodatkowe. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować terapię farmakologiczną lub leczenie chirurgiczne (np. w entropium, ektropium, guzach powiek czy nieprawidłowym wzroście rzęs).

Wykonuje się je w celu identyfikacji drobnoustrojów odpowiedzialnych za zakażenia oczu oraz określenia ich wrażliwości na antybiotyki. Materiał pobiera się jałową wymazówką z zachowaniem zasad aseptyki. Badanie jest szczególnie wskazane w przewlekłych, nawracających lub ciężkich zapaleniach spojówek i rogówki, a jego wynik umożliwia wdrożenie celowanej terapii.